Rozdział: 7

S:Boruto, Boruto zbudź się!

BU:S...sarada, co się stało?

S:To ja raczej powinnam zadać to pytanie, czym była ta niebieska chakra, która wydobywała

BU:O czym ty mówisz?

S:Nie pamiętasz, jak Razuri zabił tego robota wpadłeś w szał i z twojego ciała zaczęła wyciekać chakra.

*Wspomnienie sprzed kilku miesięcy

J:Boruto jesteś już na tyle duży że mogę tobie już to powiedzieć, posiadasz w sobie ukrytą niesamowitą siłę.

BU:Naprawę?

J:W przyszłośći może czaić się na ciebie wielkie niebezpieczeństwo, dlatego przyjdzie taki czas byś musiał opanować tą moc.

*Koniec wspomnienia

BU:”Czy o tej mocy mówił ero-senin?”

Boruto wraz z Saradą opuścili budynek, gdy wyszli zauważyli że był już świt.

S:Przez ciebie dostanie mi się pewnie od rodziców.

BU:Jakto przeze mnie, sama że za mną przylazła, o nic cię nie prosiłem.

Gdy oni ze sobą się sprzeczali do nich podbiegł jakiś chłopiec (był mniej więcej w ich wieku, miał średnie czarne włosy oraz zielone oczy, ubarany w niebieską koszulkę oraz białę spodenki)

S:O Kagari, co ty tutaj robisz?

KU:Sarada rodzice cię szukają, są strasznie wściekli.

S:Pięknie.

BU:Lepiej się pośpiesz, może ci się jakoś upiecze.

S:Ty lepiej już nic nie mów.

Przyjaciele się rozeszli, rodzeństwo Uchiha poszło w swoją stronę, natomiast Boruto do swojego domu, gdy tam wszedł już w kuchni na niego czekała Himiwari z rękoma skrzyżowanymi na piersi.

HU:Gdzie ty się podziewałeś, wiesz jak ja się zamartwiałam?

BU:Wyluzuj, zasiedziałem się trochę na treningu.

HU:Dobra szoruj do łazienki się ogarnąć i do spania.

BU:Taa, taa.